Hujung bagi Cool Japan. Spiber yang menerima pelaburan sebanyak 11 bilion yen memindahkan perniagaannya kepada syarikat baru milik anak sulung Masayoshi Son melalui kaedah syarikat kedua, meninggalkan hutang sebanyak 36 bilion yen

"Nasib Cool Japan Fund akhirnya tamat di sini — Prestasi buruk Spiber menjadi penumbang terakhir." Begitulah penilaian wartawan Kei Kitayama dari Toyo Keizai Online pada 19 Mac 2026. Enam hari kemudian, pada 25 Mac, laporan Nikkei Asia mendedahkan bahawa Spiber — syarikat unikorn biologi sintetik dari Jepun — telah memasuki proses penyelesaian hutang sukarela (private restructuring), dengan perniagaannya dipindahkan melalui "kaedah syarikat kedua" kepada syarikat baharu bernama "CRANE" yang ditubuhkan oleh Maya Kawana, anak perempuan sulung Masayoshi Son. Ini merupakan penyelesaian hutang sukarela pertama dalam sejarah bagi syarikat unikorn domestik Jepun. Cool Japan Fund telah melabur secara kumulatif kira-kira 11 bilion yen dalam Spiber, menjadikannya pelaburan tunggal terbesar bagi dana tersebut. Dana itu sendiri telah pun menanggung kerugian terkumpul sebesar 38.3 bilion yen, dan dengan penambahan susut nilai Spiber, tiga tempoh berturut-turut gagal mencapai sasaran pengurangan kerugian terkumpul — menjadikan kelangsungan dana itu sendiri dipersoalkan. Bagi tempoh berakhir Disember 2024, Spiber mencatatkan hasil jualan sebanyak 414 juta yen berbanding kerugian bersih 29.5 bilion yen. Pembayaran balik hutang berbunga sebanyak 36 bilion yen secara matematikal adalah mustahil. "Kaedah syarikat kedua" yang diguna pakai kali ini melibatkan pemindahan perniagaan yang menguntungkan kepada CRANE, sementara kerugian 29.5 bilion yen dan hutang 36 bilion yen ditinggalkan dalam Spiber lama untuk diselesaikan. Kaedah ini telah lama dikritik di peringkat global sebagai "penswastaan keuntungan, pensosialisasian kerugian." Amaran Profesor Allan Meltzer dari Carnegie Mellon University — "Kapitalisme tanpa kegagalan adalah seperti agama tanpa dosa. Ia tidak berfungsi" — peringatan Profesor Luigi Zingales dari Chicago Booth bahawa "mekanisme penstrukturan semula yang terlalu mudah menimbulkan moral hazard yang menggalakkan pengambilan risiko berlebihan," analisis Profesor Mark Roe dari Harvard bahawa "penjualan Seksyen 363 memintas proses rancangan Chapter 11 yang biasa dan menjejaskan perlindungan pemiutang," serta kritikan Profesor Vanessa Finch dari UCL bahawa "pentadbiran pra-pek merugikan pemiutang tanpa jaminan" — kesemua ini merupakan kritikan akademik dan praktikal yang ditujukan kepada kaedah syarikat kedua itu sendiri, bukan khusus kepada kes ini. Elliott Management yang diketuai oleh Paul Singer terkenal kerana memerangi kaedah penstrukturan semula seumpama ini, berpegang teguh pada pendirian bahawa "penstrukturan semula tidak sepatutnya digunakan untuk menafikan kewajipan secara selektif kepada pemiutang tertentu." Kes Spiber menambahkan konteks baharu — iaitu unikorn Jepun — kepada perdebatan klasik yang sudah lama berlangsung ini.

Ringkasan

"Nasib Cool Japan Fund kini berakhir di sini — prestasi buruk Spiber menjadi pukulan terakhir." Demikian ditegaskan oleh wartawan Keizai Toyo Online, Kei Kitayama, pada 19 Mac 2026. Enam hari kemudian, pada 25 Mac, laporan Nikkei Asia mendedahkan bahawa Spiber — syarikat unicorn biologi sintetik asal Jepun — telah memasuki penyelesaian hutang secara swasta, dengan perniagaannya dipindahkan melalui "kaedah syarikat kedua" kepada syarikat baharu bernama "CRANE" yang ditubuhkan oleh Maya Kawana, anak sulung Masayoshi Son. Ini merupakan penyelesaian hutang swasta pertama dalam sejarah bagi syarikat unicorn tempatan di Jepun.

Cool Japan Fund telah melabur kira-kira 11 bilion yen secara kumulatif dalam Spiber, menjadikannya pelaburan tunggal terbesar bagi institusi tersebut. Institusi ini sudah pun menanggung kerugian terkumpul sebanyak 38.3 bilion yen, dan dengan penambahan susut nilai Spiber, tiga tempoh berturut-turut gagal mencapai sasaran pengurangan kerugian terkumpul hampir pasti berlaku — menjadikan kelangsungan institusi itu sendiri dipersoalkan.

Bagi tempoh Disember 2024, Spiber mencatatkan hasil sebanyak 414 juta yen berbanding kerugian bersih sebanyak 29.5 bilion yen. Pembayaran hutang berbunga sebanyak 36 bilion yen adalah mustahil secara matematik.

"Kaedah syarikat kedua" yang digunakan kali ini memindahkan perniagaan yang menguntungkan kepada CRANE, sementara kerugian 29.5 bilion yen dan hutang 36 bilion yen ditinggalkan dalam syarikat Spiber lama untuk dibubarkan. Kaedah ini telah lama dikritik di peringkat global sebagai "penswastaan kerugian kepada masyarakat, pengswastaan keuntungan kepada individu."

Peringatan Profesor Allan Meltzer dari Carnegie Mellon University — "Kapitalisme tanpa kegagalan adalah seperti agama tanpa dosa. Ia tidak berfungsi"; pandangan Profesor Luigi Zingales dari Chicago Booth — "Mekanisme penstrukturan semula yang terlalu mudah menimbulkan bahaya moral yang menggalakkan pengambilan risiko berlebihan"; analisis Profesor Mark Roe dari Harvard University — "Jualan Seksyen 363 memintas proses pelan Chapter 11 yang biasa dan menjejaskan perlindungan pemiutang"; serta kritikan Profesor Vanessa Finch dari UCL — "Pentadbiran pra-bungkus merugikan pemiutang tidak bercagar" — kesemua ini merupakan kritikan akademik dan praktikal yang ditujukan kepada kaedah syarikat kedua itu sendiri, bukan berkaitan dengan kes ini secara khusus.

Elliott Management yang dipimpin Paul Singer terkenal dengan perjuangannya menentang kaedah penstrukturan semula seumpama ini, dan sentiasa berpegang pada pendirian bahawa "penstrukturan semula tidak seharusnya digunakan untuk menafikan kewajipan secara terpilih kepada pemiutang tertentu."

Kes Spiber ini menambahkan konteks baharu — iaitu unicorn Jepun — kepada perdebatan klasik yang telah lama berlangsung ini.

Teks

Cool Japan Fund — "Pukulan Terakhir"

Pada 19 Mac 2026, wartawan Toyo Keizai Online, Kei Kitayama, menerbitkan artikel bertajuk "Nasib Cool Japan Fund Akhirnya Habis, Kemerosotan Prestasi Spiber Jadi Penyebab Terakhir." Ayat "Kerugian pada penghujung tahun kewangan Mac 2026 dijangka meningkat mendadak akibat pemprosesan penurunan nilai pelaburan" — menunjukkan bahawa penstrukturan semula luar mahkamah Spiber bukan sekadar kegagalan pelaburan bagi Cool Japan Fund, tetapi merupakan tamparan yang mengancam kewujudan organisasi itu sendiri.

Cool Japan Fund (nama rasmi: Overseas Demand Development Support Organization, Inc.) telah melabur kira-kira ¥11 bilion secara kumulatif dalam Spiber, menjadikannya pelaburan tunggal terbesar organisasi tersebut. Organisasi itu sudah menanggung kerugian terkumpul sebanyak ¥38.3 bilion, dan kerugian pada tahun kewangan Mac 2026 dijangka meningkat lagi dengan penambahan penurunan nilai Spiber. Organisasi itu telah gagal mencapai pelan pengurangan kerugian terkumpul selama dua penggal berturut-turut, dan dengan penurunan nilai Spiber, kegagalan tiga penggal berturut-turut sudah hampir pasti. Ini boleh mencetuskan "semakan paksa kesinambungan perniagaan atau penggabungan."

Hitoshi Kinoshita (shoutengai) daripada Kumamoto Castle East Management Co., Ltd., dalam nota beliau bertajuk "3 Corak Perkongsian Awam-Swasta yang Gagal, Seperti yang Dilihat dari Nasib Akhir Cool Japan Fund," menyimpulkan bahawa kemerosotan Spiber "memberikan pukulan terakhir kepada Cool Japan Fund" dan menunjukkan masalah struktural dana awam-swasta tersebut.

Apakah Spiber — Impian yang Bermula dari "Benang Labah-labah"

Spiber (Spiber Inc.) adalah sebuah syarikat bioteknologi yang beribu pejabat di Tsuruoka, Prefektur Yamagata, yang diasaskan pada September 2007 oleh Kazuhide Sekiyama (lahir 2 Januari 1983) dan Junichi Sugahara. Kedua-duanya adalah alumni Keio University SFC; Sekiyama mendaftar masuk ke Fakulti Sains Alam Sekitar dan Maklumat pada tahun 2001 dan memulakan penyelidikan sintesis benang labah-labah buatan di Institut Penyelidikan Sains Kehidupan Termaju di bawah Profesor Masaru Tomita pada September 2004. Beliau memulakan perniagaan semasa mengikuti pengajian ijazah doktor.

Teknologi teras syarikat adalah "Brewed Protein" — teknologi menghasilkan protein struktur melalui penapaian mikrob. Gula tumbuhan seperti dekstrosa berasaskan jagung diberikan kepada mikrob sebagai makanan untuk menghasilkan bahan yang tidak bergantung kepada sumber petrokimia. Walaupun titik permulaan penyelidikan adalah benang labah-labah buatan, platform teknologi telah berkembang ke arah reka bentuk dan pengeluaran pelbagai bahan berasaskan protein (gentian, resin, filem, busa, salutan).

Spiber adalah simbol syarikat permulaan teknologi mendalam Jepun, dan sebagai syarikat usaha niaga bioteknologi yang bermula dari kawasan luar bandar, ia telah disebut di parlimen sebagai model kejayaan pembangunan wilayah. Syarikat ini merupakan teras identiti Tsuruoka sebagai hab bioteknologi, menggaji kira-kira 200 pekerja (kebanyakannya berhijrah dari luar prefektur, kira-kira 10% warga asing), dan mengendalikan tadika yang dipacu korporat "Yamanoko Hoikuen."

¥100 Bilion Dikumpul, ¥36 Bilion Hutang, ¥29.5 Bilion Kerugian Bersih

Sejarah pengumpulan dana Spiber adalah sesuatu yang luar biasa. Pada 2015, Goldwin melabur kira-kira ¥3 bilion. Pada 2018, Cool Japan Fund menyuntik kira-kira ¥3 bilion. Pada 2021, Carlyle melabur ¥10 bilion, Cool Japan Fund membuat pelaburan tambahan (kumulatif kira-kira ¥11 bilion), Fidelity International dan Baillie Gifford turut menyertai, dan nilai penilaian syarikat mencapai ¥133 bilion.

Namun penyata kewangan bagi tempoh Disember 2024 adalah membinasakan. Pendapatan ¥414 juta berbanding kerugian operasi ¥4.8 bilion. Kerugian bersih adalah ¥29.5 bilion, termasuk penurunan nilai ¥28 bilion untuk kilang usaha sama ADM di Clinton, Iowa, Amerika Syarikat (yang tidak pernah beroperasi). Hutang berbunga meningkat kepada kira-kira ¥36 bilion, dan adalah mustahil secara matematikal untuk membayarnya sendiri menjelang tarikh matang Disember 2025.

Baillie Gifford Shin Nippon Trust menurunkan penilaian Spiber dalam laporan tahunan April 2025, mendedahkan bahawa "dua pemegang saham utama sedang mencari jualan keseluruhan kepentingan mereka." Fidelity Japan Trust PLC mengklasifikasikan Spiber ke dalam "kumpulan pembubaran" semasa pembubaran dana dan memaklumkan pelabur bahawa "tiada jaminan mengenai nilai atau masa hasil yang diperoleh daripada pelupusan Spiber."

Kaedah Syarikat Kedua — Mekanisme dan Kritikan Global

"Kaedah syarikat kedua" (daini kaisha hōshiki) yang digunakan kali ini memindahkan perniagaan, teknologi, sumber manusia, dan harta intelek yang menguntungkan kepada CRANE (syarikat baru), sementara Spiber lama menanggung kerugian ¥29.5 bilion dan hutang ¥36 bilion sebelum dibubarkan. Dalam dunia berbahasa Inggeris, kaedah ini dikenali sebagai "hive-down restructuring," "good bank / bad bank split," atau "successor company method," dan ia serupa dengan jualan Seksyen 363 (Section 363 sale) di bawah Bab 11 Amerika Syarikat.

Kaedah ini telah digunakan berulang kali di seluruh dunia, tetapi pada masa yang sama terus dikritik. Intinya adalah "pensosialan kerugian dan penswastaan keuntungan" — pemilik syarikat baru mengambil aset yang baik, manakala aset buruk (iaitu hutang) ditinggalkan kepada pemiutang.

Allahyarham Profesor Allan Meltzer dari Carnegie Mellon University berkata mengenai penstrukturan semula dalam bentuk penyelamatan seperti ini secara amnya: "Kapitalisme tanpa kegagalan adalah seperti agama tanpa dosa. Ia tidak berfungsi." Hujahnya adalah bahawa mekanisme yang melindungi pengurus dan pelabur yang mengambil risiko berlebihan daripada akibatnya akan memusnahkan fungsi pemurnian diri kapitalisme.

Profesor Luigi Zingales dari University of Chicago Booth School of Business telah berhujah secara sistematik bahawa mekanisme pemisahan jenis Good Bank/Bad Bank mewujudkan bahaya moral. "Jika pengurus tahu mereka boleh memisahkan syarikat dan hanya mengekalkan 'bahagian yang baik,' insentif untuk menguruskan hutang secara konservatif akan melemah" — pemerhatian ini tepat dengan proses di mana Spiber mengumpul lebih ¥100 bilion sambil membiarkan hutang berbunga mengembang kepada ¥36 bilion.

Profesor Mark Roe dari Harvard Law School telah menganalisis masalah di mana jualan Seksyen 363 (versi Amerika kaedah syarikat kedua) digunakan untuk memintas proses pelan Bab 11 biasa, menjejaskan perlindungan pemiutang. Dalam jualan Seksyen 363, pihak penghutang (terutamanya apabila terdapat sokongan kerajaan) secara praktikalnya menentukan syarat-syarat, dan pemiutang terpaksa menerimanya.

Profesor Barry Adler dari NYU School of Law menunjukkan masalah di mana jualan Seksyen 363 berfungsi sebagai "pelan tidak rasmi" (sub rosa plan), menghakis mekanisme perlindungan pemiutang yang sepatutnya ada dalam Bab 11.

Profesor Vanessa Finch dari UCL, dalam bukunya 'Corporate Insolvency Law: Perspectives and Principles,' menganalisis bagaimana pentadbiran pra-paket (pre-pack administration) British — versi British kaedah syarikat kedua — secara struktural merugikan pemiutang tanpa cagaran. Khususnya, "pre-pack pihak bersambung" di mana pengurus syarikat lama atau pihak berkaitan membeli aset syarikat baru telah dikritik sebagai sarang konflik kepentingan. Semakan bebas yang dijalankan oleh Teresa Graham CBE atas mandat kerajaan pada tahun 2014 (Graham Review) mengesyorkan peningkatan ketelusan urus niaga pihak bersambung.

Profesor Anat Admati dari Stanford University, dalam 'The Bankers' New Clothes' (karya bersama, 2013), mengkritik struktur pemisahan Good Bank/Bad Bank dalam sektor kewangan yang "mensosialisasikan kerugian (kerugian Bad Bank ditanggung oleh pembayar cukai atau pemiutang) dan mempersendirian keuntungan (keuntungan Good Bank diserahkan kepada pemegang saham dan pengurus baru)."

Profesor Simon Johnson dari MIT Sloan (bekas Ketua Ekonomis IMF), dalam '13 Bankers' (karya bersama, 2010), menunjukkan bahawa hive-down yang serupa "membenarkan pengurus yang sama atau pihak berkaitan memperoleh aset 'yang baik' dengan harga murah."

Pemisahan GM "New GM"/"Old GM" — Kes Paling Terkenal Kaedah Syarikat Kedua

Kes terbesar penerapan kaedah syarikat kedua adalah GM (General Motors) pada tahun 2009. Selepas pengajuan Bab 11, perniagaan yang menguntungkan dipindahkan ke "New GM" (General Motors Company), manakala hutang dan aset yang tidak menguntungkan ditinggalkan di "Old GM" (Motors Liquidation Company).

Penstrukturan semula ini dipuji sebagai kes model, tetapi pada masa yang sama menerima kritikan hebat. Thomas Lauria dari firma undang-undang White & Case, mewakili pemegang bon tanpa cagaran dengan tuntutan $27 bilion, menghujahkan bahawa kadar pemulihan yang jauh lebih menguntungkan yang diterima oleh Dana Faedah Persaraan VEBA kesatuan pekerja UAW berbanding kelas pemiutang yang sama adalah "tidak adil secara asasi." Profesor Todd Zywicki dari George Mason University, dalam sumbangan kepada The Wall Street Journal, mengkritik penstrukturan semula GM dan Chrysler sebagai mendistorsi "prinsip keutamaan mutlak" Bab 11 — bahawa pemiutang bertaraf rendah tidak boleh mendapat pemulihan sehingga pemiutang bertaraf tinggi dibayar penuh — atas motif politik.

Elliott Management yang diketuai oleh Paul Singer adalah dana lindung nilai yang paling terkenal dalam perjuangannya menentang kaedah penstrukturan semula jenis ini. Dalam penstrukturan semula hutang berdaulat Argentina, beliau mengekalkan pendirian selama lebih 10 tahun bahawa "penstrukturan semula tidak boleh digunakan untuk menolak kewajipan secara selektif kepada pemiutang tertentu," dan akhirnya berjaya mendapatkan pemulihan penuh. Elliott juga mempertahankan hak pemiutang dengan sikap yang sama dalam penstrukturan semula Delphi Corporation.

Kaedah Syarikat Kedua Spiber — Kritikan Khusus

Kritikan khusus juga ditujukan terhadap kes Spiber.

Turning point, dalam nota beliau bertajuk "[Kritikan Struktural] Edisi Penstrukturan Semula Luar Mahkamah Spiber — Keadilan Kaedah Syarikat Kedua," membangkitkan kebimbangan utama: "Apa yang berlaku di sini, sebelum menjadi cerita menyelamatkan teknologi, adalah cerita tentang ke mana hutang yang terkumpul dalam syarikat lama ditinggalkan, dan siapa yang menanggung beban tersebut." Beliau menunjukkan bahawa penstrukturan semula luar mahkamah memberikan perlindungan pemiutang yang tidak mencukupi berbanding prosedur kebankrapan undang-undang (pemulihan sivil atau penstrukturan semula korporat), dan bahawa CRANE mendapat manfaat atas pengorbanan pemiutang.

Pelabur modal teroka maru, dalam nota beliau bertajuk "Harga Moonshot: Kebenaran di Sebalik Krisis Dana Unicorn ," menganalisis trajektori dari pengumpulan dana hingga krisis kewangan. Nagi, dalam nota beliau bertajuk "Realiti Kerugian Besar Unicorn Impian Spiber??," mengkaji secara kritis jurang antara nilai penilaian unicorn dan realiti sebenar. Ezure Management, dengan tajuk "Pengurusan Spiber dalam Bahaya," menunjukkan bahawa "keadaan aliran tunai adalah serius" dan mempersoalkan realiti kilang Amerika Syarikat yang tidak beroperasi.

Dalam akademi undang-undang Jepun, terdapat perbincangan mengenai kemungkinan kaedah syarikat kedua menjadi subjek hak pembatalan tindakan penipuan (fraudulent conveyance) di bawah Perkara 424 Kanun Sivil (hak pemiutang untuk membatalkan pemindahan aset dengan balasan yang tidak wajar rendah). Namun, pembuktian niat adalah sukar, dan ia mempunyai had sebagai sekatan praktikal. Dalam pemulihan JAL (Japan Airlines) pada tahun 2010, Presiden ANA Shin'ichiro Ito (pada masa itu) secara terbuka mengkritik bahawa "JAL bersaing dengan kunci kira-kira yang bersih setelah mengenepikan hutang — ini bukan persekitaran persaingan yang adil." Dalam kes Spiber juga, jika CRANE meneruskan perniagaan menggunakan teknologi, sumber manusia, dan peralatan yang sama dalam keadaan bebas dari hutang ¥36 bilion, kritikan yang sama boleh digunakan.

Maya Kawana (Ketua CRANE) — Anak Sulung Masayoshi Son

Maya Kawana, yang mengetuai CRANE, dilahirkan pada tahun 1981. Beliau hadir secara konsisten di Keio Gijuku selama 16 tahun dari Keio Yochisha (sekolah rendah) hingga universiti, dan lulus dari Fakulti Ekonomi. Beliau dan Sekiyama dilaporkan sebagai rakan lama sejak zaman Keio Yochisha. Beliau menyertai bahagian perbankan pelaburan Goldman Sachs Japan pada tahun 2004 dan terlibat dalam tawaran global dan nasihat M&A selama kira-kira 5 tahun. Beliau menubuhkan BOLD Inc. pada Disember 2019 dan terlibat dalam pelaburan jenama dalam bidang fesyen dan pakaian.

Niat strategik Kawana secara terbuka mendedahkan dirinya sebagai anak sulung Masayoshi Son adalah jelas: bukan untuk mendapatkan pulangan melalui IPO atau pengambilalihan jangka pendek, tetapi untuk menunjukkan kepada kumpulan bank dan pemiutang "orientasi pembangunan jangka panjang." Namun, persamaan dengan struktur "pihak berkaitan memperoleh aset 'yang baik' dengan harga murah" yang dikritik oleh Profesor Simon Johnson dari MIT tidak dapat dinafikan. Memandangkan Kawana dan Sekiyama adalah rakan sekelas dari Keio Yochisha, dan bahawa BOLD Inc. milik Kawana mengkhusus dalam pelaburan fesyen dan pakaian (pasaran utama Spiber), isu "pre-pack pihak bersambung" yang diperingatkan oleh Profesor Finch dari UCL muncul ke permukaan.

"Kutukan" Benang Labah-labah Sintetik — Tiada Syarikat yang Berjaya Mengkomersilkan

Tidak ada jaminan bahawa teknologi Spiber akan mencapai pengkomersialan di bawah pengurusan baru CRANE. Profesor Randy Lewis dari Utah State University (autoriti dunia dalam penyelidikan benang labah-labah), dalam temu bual dengan Chemical & Engineering News, berkata dengan tegas: "Walaupun dengan proses penapaian dan penulenan yang lengkap, pengilangan benang labah-labah pada $10 hingga $15 per kilogram tidak akan pernah mungkin."

Nexia Biotechnologies Kanada berbelanja lebih $110 juta sebelum bankrap. DuPont dan BASF kedua-duanya berundur. Bolt Threads Amerika mengalihkan fokus dari benang labah-labah sintetik selepas mengumpul lebih $400 juta, dengan nilai penilaian jatuh 94% dalam dua tahun. Dalam bidang biologi sintetik secara keseluruhan, kegagalan berprofil tinggi terus berlaku, termasuk nilai penilaian Ginkgo Bioworks yang jatuh dari $15 bilion kepada di bawah $1 bilion.

Media bahan bio SEVENTIETWO menganalisis bahawa "strategi pertumbuhan berasaskan pengeluaran massa memerlukan pelaburan modal yang sangat besar sebelum mencapai pengkomersialan, dan ia tidak dapat menanggung penggunaan modal dalam tempoh tersebut."

Impak Terhadap Tsuruoka

Spiber adalah teras identiti Tsuruoka sebagai hab bioteknologi, dengan majoriti daripada kira-kira 200 pekerja berhijrah dari luar prefektur. Pengurangan kakitangan lebih 20% pada Disember 2025 dan penstrukturan semula luar mahkamah melambangkan goyahnya model pembangunan wilayah. Kenyataan bahawa CRANE beribu pejabat di Tsuruoka boleh dibaca sebagai isyarat komitmen berterusan terhadap kawasan tersebut, tetapi sama ada bilangan pekerja dan skala pelaburan R&D dapat dikekalkan masih tidak menentu.

Impak Terhadap Industri

Pertama, perdebatan domestik mengenai keadilan kaedah syarikat kedua semakin hangat. Kritikan daripada Profesor Meltzer, Profesor Zingales, Profesor Roe, Profesor Finch, dan Profesor Johnson pada asalnya bersifat akademik, namun dengan adanya kes konkrit Spiber, terdapat kemungkinan perbincangan ini berkembang menjadi perdebatan praktikal yang mempersoalkan pendekatan pemprosesan kebankrapan dalam ekosistem permulaan (startup) Jepun.

Kedua, semakan semula asas tesis pelaburan dalam deep tech dan biobahan. Kerugian Carlyle sebanyak 10 bilion yen, Cool Japan Fund sebanyak 11 bilion yen, serta Fidelity dan Baillie Gifford, memberikan pengajaran bahawa anggaran tempoh pemulihan pelaburan dalam startup biobahan yang berasaskan pengeluaran besar-besaran adalah terlalu optimistik.

Ketiga, masalah tadbir urus dana awam-swasta. Kegagalan Cool Japan Fund mencapai sasaran bagi tiga tempoh berturut-turut akan mencetuskan perbincangan dasar yang mempersoalkan kelangsungan badan itu sendiri. Ketelusan dalam keputusan pelaburan menggunakan dana awam dan mekanisme pertanggungjawaban sekali lagi dipersoalkan.

Keempat, kebimbangan tentang bahaya moral (moral hazard). Seperti yang dinyatakan oleh Profesor Zingales, kewujudan "pintu keluar selamat" dalam bentuk kaedah syarikat kedua berpotensi memberikan insentif kepada pengusaha startup untuk mengambil risiko yang berlebihan. Mengumpul 100 bilion yen, mengumpul hutang 36 bilion yen, mencatatkan kerugian bersih 29.5 bilion yen — lalu "memulakan semula" melalui syarikat baru bernama CRANE. Jika struktur ini menjadi kes model, amaran Profesor Meltzer akan semakin relevan dengan realiti.

Rujukan: Nikkei Asia "Daughter of SoftBank's Son to support Japanese unicorn Spiber" (December 2025), The Carlyle Group "Strategic Partnership with Spiber" (September 2021), Baillie Gifford Shin Nippon Trust Annual Report (April 2025, penurunan penilaian Spiber), Fidelity Japan Trust PLC Half-Yearly Report (Spiber diklasifikasikan ke Liquidation Pool), Chemical & Engineering News "Can Spiber make spider silk-like materials a reality?" (ACS), Temubual Prof. Randy Lewis (Utah State University) mengenai ekonomi sutera labah-labah, CNN Business "Meet the Japanese spider silk startup behind North Face's $1,300 parka" (May 2022), Science.org "Synthetic biology meets tough times", Luxeplace "Bolt Threads valuation crash 94%", Pendedahan insentif Iowa Economic Development Authority Spiber/ADM, Agri-Pulse "Iowa incentives support ADM-Spiber efforts", SEVENTIETWO "Penyelesaian persendirian Spiber, had model pengeluaran besar-besaran" (March 2026), turning point (gifted_mango8323) "【Kritikan Struktur】Keadilan kaedah syarikat kedua" (note), Kapitalis teroka bidang teknologi (maru56) "Harga Moonshot" (note), Kinoshita Hitoshi (shoutengai) "Nasib Cool Japan Fund" (note), Prof. Luigi Zingales (Chicago Booth) mengenai bahaya moral dalam penstrukturan semula, Prof. Mark Roe (Harvard Law) mengenai jualan Seksyen 363, Prof. Barry Adler (NYU Law) mengenai pelan sub rosa, Prof. Vanessa Finch (UCL) "Corporate Insolvency Law", Prof. Anat Admati (Stanford GSB) "The Bankers' New Clothes" (2013), Prof. Simon Johnson (MIT Sloan) "13 Bankers" (2010), Prof. Allan Meltzer (Carnegie Mellon) mengenai kapitalisme tanpa kegagalan, Teresa Graham CBE "Graham Review of Pre-pack Administration" (2014), Todd Zywicki (George Mason University) mengenai pelanggaran peraturan keutamaan mutlak, Thomas Lauria (White & Case) perwakilan pemegang bon GM, Paul Singer / Elliott Management advokasi hak pemiutang, Jualan GM Seksyen 363 (Motors Liquidation Company, 2009), Penstrukturan Semula Korporat JAL (2010) dan kritikan Ketua Pegawai Eksekutif ANA Shinichiro Ito